Πεθαίνοντας στην Στοκχόλμη...

Τα νοσοκομεία στην Στοκχόλμη δεν έχουν μυρωδιά. Μπορώ να φέρω στη μνήμη τις μυρωδιές απο το μικρό νοσοκομείο της πόλης μου, απο τις διάφορες πτέρυγες του πανεπιστημιακού, απο καμιά ντουζίνα ακόμα νοσοκομεία αλλα όχι των νοσοκομείων της Στοκχόλμης που βρέθηκα.
Ούτε κι εκείνο το δωμάτιο της παθολογικής κλινικής είχε την χαρακτηριστική αποφορά των απολλυμαντικών και της αρρώστιας που επιμένουν να σου θυμίζουν το πού αλλα και κυρίως το γιατι βρίσκεσαι εκεί, ακόμα και όταν η εξάντληση σέρνει τις υπόλοιπες αισθήσεις απο το πραγματικό στο λυκόφως του status oneiricus.
Ίσως πάλι να ήταν και η αναλογία που κρατούσε την οσμή του βαρέως πάσχοντος μακριά. Τέσσερεις για έναν. Στη γωνία δίπλα απο το παράθυρο η εγγονή, πιό σιωπηλή απ όλους, έμοιαζε χαμένη στις σκέψεις. Ο μικρός εγγονός νευρικός -δώδεκα στα δεκατρία- ρωτόυσε τις λεπτομέρεις της κατάστασης, η μητέρα του -νύφη της- άλλωστε μας είχε ειδοποιήσει εσπευσμένα νωρίτερα το πρωί οτι ένιωσε να της σφίγγει το χέρι. Προσπαθούσε τώρα -εις μάτην- ψιθυρίζοντας στο αυτί της να αποσπάσει ένα νεύμα ή μια κίνηση που θα διέψευδε πανηγυρικά αυτό που της είπε το προηγούμενο απόγευμα η γιατρός.
Ο άλλος γιός κρατούσε άτσαλα το παράλυτο δεξί χέρι και βουρκωνε πού και πού ακούγοντας τις λεπτομέρειες για την βαρύτητα του εγκεφαλικού. Στο κοινωνικό ιστορικό που κι αυτή την φορά είχαν τηρήσει σχολαστικά οι Σουηδοί το έγραφε ξεκάθαρα: έχασε τον γιό της πριν απο δέκα χρόνια και έκτοτε ανέλαβε τα ορφανά με τα οποία έμενε στο ίδιο σπίτι.
Η απόφαση που έπρεπε να πάρουμε ήταν απλή: άξιζε ή όχι τον κόπο να της δώσουμε ορό με τα υγρά που η ίδια δεν μπορούσε να πιεί λόγω του κώματος. Οι νοσηλέυτριες θεωρούσαν την υπόθεση χαμένη και τα επείγοντα πίεζαν για διαθέσιμα κρεββάτια. Ήταν το πέμπτο και πιό βαρύ εγκεφαλικό που πάθαινε αυτήν την χρονιά. Η γιατρός δεν είχε αυταπάτες και εξηγούσε υπομονετικά οτι η καρδιά της ήταν πολύ αδύναμη και το μόνο που θα καταφέρναμε θα ήταν να την παραμορφώσουμε απο τα οιδήματα που θα προκαλόύσε η συσσώρευση του υγρού στο σώμα της...
Απο το παράθυρο φαίνονταν οι σκοτεινές φιγούρες των κτιρίων και των γεφυρών που ενώνουν το södermalm με την υπόλοιπη πρωτεύουσα. 3:20 και ήταν ήδη σκοτάδι. Είναι πολύ εύκολο να παραιτηθείς απο την συζήτηση και να κρατήσεις το κέλυφος μόνο της βορεινής μισοτραγουδιστής προφοράς, αφοσιωμένος αποκλειστικά τα πρόσωπα και τις κινήσεις.
Και στους συνειρμούς. Έναν τέτοιο χειμώνα δέκα χρόνια πρίν,σε πιό φωτεινό τόπο, για δυο βδομάδες σε ένα χωριατόσπιτο ένας παππούς στα τελευταία του τριγυρισμένος απο παιδιά και εγγόνια το ίδιο τρομαγμένα απο το απροσδιόριστο επικείμενο.
Τόσο διαφορετικοί, κι όμως τόσο ίδιοι...

Στηθάγχη...

Στα πόστ του γιατρού μπορεί να είχα απουσίες. Ώς σχολιαστής όμως, ποτέ ώς αναγνώστης. Είναι τώρα κάποιες μέρες που η κλίνη μοιάζει άστρωτη. Στις επίμονες προσπάθειες να δώ το επόμενο ποστ συναντώ το κάτωθι χαζοχαρούμενο μήνυμα:

"Αυτό το ιστολόγιο παραβιάζει τους Όρους Υπηρεσίας Blogger και η πρόσβαση επιτρέπεται μόνο στους συντάκτες
http://dimitrisdoctor.blogspot.com/
Εάν είστε συντάκτης αυτού του ιστολογίου, πείτε μας ποιος είστε! Συνδεθείτε χρησιμοποιώντας το λογαριασμό σας."

Δεν ξέρω τι έχει γίνει,πραγματικά. Μπορεί παρεξήγηση με τον πάροχο για κάποιο κανονισμό πνευματικής ιδιοκτησίας, μπορεί λογοκρισία, μπορεί ακόμα ο γιατρός να έχει σκηνοθετήσει την αποχώρησή του!

Σε κάθε περίπτωση, επειδή μου λείπουν οι ματιές του στην ιστορία, στη ζωή και τους ανθρώπους, όπως μου λείπει και το έξυπνο ζουζούνισμα του πολυάριθμου σμήνους των σχολιαστών,έφτασε η ώρα για επαναστατική γυμναστική. Γιατρέ αν εξακολουθήσει η ομηρία του μπλόγκ θα οργανωθούμε οι φανατικοί οπαδοί για την αντεπίθεση!

Δεν θέλω ούτε καν να διανοούμαι οτι όλα αυτά μπορεί να είναι προίόν λογοκρισίας και μάλιστα στα πάντα ακριβή και δίκαια γραπτά του γιατρού. Εδώ στο διαδίκτυο,οπου όλα πρέπει να επιτρέπονται.

Αυτόματα μου έρχονται οι στίχοι αλλαγμένοι:

Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται γιατρέ εδω πέρα,
η άλλη μισή μαζί σου βρίσκεται...

Ο Γύφτος

Πολλές οι φορές που αναρωτιέμαι, αν θα μπορούσα τα χούγια του γύφτου. Χωρίς σπίτι, χωρίς λεφτά, χωρίς καν facebook... Το πρωί στον δρόμο να φωνάζω το καρπούζι στις γειτονιές, με τις πατάτες ή το κλαρίνο. Να αγκαλιάζω την συμβία και έπειτα ύπνο στα γκαζόν του λιμανιού, εκει που ξαλαφρώνουν ή ξερνάνε οι ξενύχτες του weekend.
Και πεντ-έξι γυφτόπουλα, δικά μου στα δεκαπέντε, ξαμολημένα στα φανάρια να μάθαίνουν τη ζωή, το παιχνίδι, και το εμπόριο εκεί που παίζονται καθημερινά, στο πεζοδρόμιο. Έπειτα πολύ μικρός για να τους μεταφέρω όποια σοφία ή πείρα. Άντε απο κανα χέρι ξύλο που και πού για τα πιο ζωηρά.
Και τη γύφτισσα μάνα, με τα δισέγγονα και τα τρισέγγονα, να πίνει και να καταριέται τις άλλες που την συζητάνε και την επιβουλεύονται. Να με μάθει να διαβάζω στους μπαλαμέ την γραμμή της ζωής και να να ασημώνουν αυτοί,να κάνω τράκα το τσιγάρο ή το τάληρο.
Για κάθε έναν που φεύγει να μένουν πολλοί απο πίσω, πώς να πενθήσεις μέσα σε τόσα νιάτα και ζώντας για την κάθε μέρα; Χωρίς πολλά πολλά για το αύριο, άντε κανένα χρυσό δόντι για να μην λένε στον καταυλισμό, το Datsun να χωρά το τσαντήρι και την οικογένεια,το πολύ κανένα ψοφόσκυλο έτσι για να βρίσκεται κι αυτό.
Και κυνηγητό με την αστυνομία για τα παράνομα ή γιατι ποτέ δεν μας χώνεψε.
Έτσι, πολίτης δεύτερης κατηγορίας, παρίας, λούμπεν, ή Ρομά για μένα.

Και γύφτος να γενιόμουν λοιπόν, πάλι δεν θα ήμουν επαναστάτης...

Ψυχραιμία...

Για αρχή να δούμε τα πράγματα με ψυχραιμία:

1) Η χρηματοδότηση των κομμάτων απο επιχειρηματικούς κύκλους κάτω απο το τρπέζι αποτελεί παγια τακτική του μεταπολιτευτικού μας συστήματος, (ακόμα και στις εποχές της αθωότητας -ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής κ.τ.λ.) Δεν μιλάμε λοιπόν για πρωτόγνωρη κρίση των ηθικών αξιών. Όντως πρέπει να επιτραπεί η ανοιχτή χρηματοδότηση των κομμάτων απο επιχειρηματίες αν και προβλέπω οτι και παλι θα δεσπόζουν υπόγειες διαδρομές.

2) Ιστορικά η διαφθορά τείνει να μειώνεται προϊούσης της οικονομικής ανάπτυξης μιας χώρας, σε άμεση αντίθεση με την ολοένα και μεγαλύτερη δημοσιότητα που λαμβάνουν αποκαλύψεις σκανδάλων, όσο ανεβαίνουν οι δείκτες. Αυτό συμβαίνει για διάφορους για διάφορους λόγους. (David Close Ελλάδα 1945-2004) Τα πράγματα, αν και φαίνονται, δεν είναι απαραίτητα χειρότερα σήμερα. Και το οτι βγαίνουν στην φόρα απο εγχώριους και μη φορείς είναι μάλλον δείγμα υγείας.

3) Ένας απο τους βασικούς λόγους αποτυχίας του μεταπολιτευτικού κράτους είναι η σαφής έλλειψη διάκρισης μεταξύ νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. Εχει θιχτεί και σε προηγούμενο ποστ το οτι οι βουλευτές ελάχιστα ασκούν κριτική και διαφοροποιούνται απο την κυβερνητική γραμμή, όταν το κόμμα τους σχηματίσει κυβέρνηση. Με την λίστα που προτείνουν ορισμένοι ως μέτρο που θα μειώσει τη ανάγκη για προεκλογικά κονδύλια, το φαινόμενο θα γιγαντωθεί καθώς οι αρχηγοί των κομμάτων θα επιλέγουν συγκεντρωτικά τους εμπίστους τους στις πρώτες θέσεις της λίστας…





4) Αποτελεσματικότερη δικαιοσύνη και ενίσχυση των ανεξάρτητων αρχών είναι σε μεγάλο βαθμό το κλειδί της λύσης. Η ανεξάρτητη αρχή του Ζορμπά όχι μόνον είναι υποστελεχωμένη αλλά δέχεται κι έναν ανηλεή πόλεμο απο την κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή τα μεγάλα σκάνδαλα καλούνται να διερευνήσουν ερασιτέχνες δικαστικοί, χωρίς ουσιαστική προστασία απο τους κομματικά διορισμένους ανωτέρους τους και χωρίς καθόλου βοηθητικό προσωπικό! Να γιατι δεν έχουμε δει ακόμα δει στην Ελλάδα μια επιχείρηση Καθαρά χέρια.

5) Η μείωση του κράτους θα συνεισφέρει στην καλύτερη απόδοση των λεγόμενων και κοινοφελών επιχειρήσεων και την εξάλλειψη των πελατειακών σχέσεων της εκάστοτε κυβέρνησης με τις διοριζόμενες διοικήσεις αλλά και τους επίδοξους προμηθευτές.Προυπόθεση να μην αποτελούν οι επιχειρήσεις αυτές μονοπώλιο στον τομέα τους. Η παιδεία, η υγεία και η κοινωνική ασφάλιση είναι άλλου παππά ευαγγέλιο.

6) Τα ΜΜΕ και η ανεξάρτητη υποτίθεται δημοσιογραφία δεν ασκούν καθόλου καλά το ελεγκτικό έργο τους. Παραμένει το αγκάθι των εκδοτών-εργολάβων του δημοσίου καθώς και των αδειοδοτήσεων των ιδιωτικών καναλιών που λειτουργούν με προσωρινούς όρους και ανεξέλεγκτα απο το 1990, και μάλιστα σε μια αγορά που δεν μπορεί να είναι βιώσιμη παρα για 3-4 απο αυτά. Πρέπει επιτέλους να δωθούν οι απαραίτητες δικλείδες σωστής λειτουργίας.





7) Πίσω απο την σκανδαλολογία πιθανότατα βρίσκονται και επιχειρηματικοί κύκλοι που περιμένουν να επωφεληθούν απο την αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος που μπορεί να οδηγήσει σε φαινόμενα Μπερλουσκονισμού. Θέλουμε καινούργιες δυνάμεις στην πολιτική αλλά όχι ακόμα πιο πειθήνιους συνεργλατες του κατεστημένου.

8)Να μην ξεχνάμε οτι παρότι σημαντικά τα ζητήματα ης διαφθοράς, η χώρα έχει να αντιμετωπίσει ζωτικότερες προκλήσεις είτε στην διολισθαίνουσα δημοσιονομία, είτε στην άνοδο των κοινωνικών ανισοτήτων, είτε στους υπόλοιπους τομείς που απαιτούν επείγουσες τομές -όπως η υγεία και η παιδεία- Σε πολά απο αυτά τα πεδία η κατα τα άλλα διεφθαρμένη κυβέρνηση Σημίτη είχε κάνει βήματα προόδου. Η παρατεταμένη ακυβερνησία στο όνομα της κάθαρσης θα κάνει πολύ μεγαλύτερο κακό απο το να συνεχίσουν τα πράγματα ως έχουν.

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.
Συνεπώς,

Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).
Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

http://www.221.gr
http://argos.wordpress.com
http://arxediamedia.blogspot.com
http://chouvi.blogspot.com
http://www.e-rooster.gr
http://giaskepsou.blogspot.com
http://gtziralis.com
http://histologion-gr.blogspot.com
http://inlovewithlife.wordpress.com
http://karounos.gr/blog
http://krogias.blogspot.com
http://larisaperivallon.wordpress.com
http://magicasland.com
http://metablogging.gr
http://nefelikas.wordpress.com
http://www.nylon.gr
http://oneiros.gr/blog
http://oraelladas.gr
http://papanotas.wordpress.com
http://www.perlikos.gr
http://petcoke.wordpress.com
http://plagal.wordpress.com
http://reality-tape.com
http://rodiat7.blogspot.com
http://sofianidis.blogspot.com
http://stefadouros.blogspot.com
http://voteforliberty.wordpress.com
http://vrypan.net
http://ziouzios.blogspot.com
και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους

Τ' αλακάτιν

«Όμως το ξύλινο μαγγανοπήγαδο-τ' αλακάτιν
κοιμισμένο στον ίσκιο της καρυδιάς
μισό στο χώμα και μισό μέσα στο νερό,
γιατί δοκίμασες να το ξυπνήσεις;
Είδες πώς βόγγηξε. Κι' εκείνη την κραυγή
βγαλμένη απ' τα παλιά νεύρα του ξύλου
γιατί την είπες φωνή πατρίδας;»


Γ. Σεφέρης

Κούλα μου...

Κούλα μου,
Το τραγικό σε αυτη την χώρα δεν είναι το μέγεθος των προβλημάτων. Το τραγικό είναι οτι οι προτεινόμενες λύσεις είναι παιδιά του ίδιου τρόπου σκέψης που γέννησε τα προβλήματα. Αν το θεωρείς αυτο σκέψη Κούλα...

Στον επικοινωνιακά ξοφλημένο Καραμανλή απαντάς με λαμπερούς τριαντατριάχρονους.
Στον Θεμο απαντάς με Τριανταφυλλόπουλο.
Στον Κούγια με Λαζόπουλο.

Λες να μην αναγνωρίσουμε το Κοσσοβο γιατι είναι προτεκτοράτο... Μήπως η κάποτε νεοσυσταθείσα Ελλάδα δεν ήταν όργανο της Αγγλίας; Ο UCK αποτελείται απο εγκληματίες... Ωραία,οι αγωνιστές του 21 μήπως υπήρξαν καλύτεροι;
Κούλα που παει ο σεβασμός σου στο δικαίωμα για αυτοπροσδιορισμό και ανεξαρτησία;

Δεν θές να μπεί το Μακεδονία στην ονομασία των Σκοπίων... Το ελληνικό κράτος δεν ηταν που κατα περίπτωση -σύμφωνα πάντα με το εκάστοτε συμφέρον της εξ. πολιτικής του- αναγνώριζε τους Σκοπιανούς ως Μακεδόνες και είχε τυπώσει και το περίφημο μακεδονικό ABCDar για τα μειονοτικά σχολεία ή όχι; Οι Καλλάς είναι απόγονοι του Μ.Αλέξανδρου και τους στέλνεις δυό κιβώτια ΝΟΥΝΟΥ για ενίσχυση σε κάθε παρεπιδημούντα τηλεμαραθώνιο,έτσι Κούλα; ενω οι κάτοιοι των Σκοπίων είναι ενοχλητικά κοντα για να έχουν οποιαδήποτε σχέση!
Αλλα τι σε νοιάζει και σένα Κούλα να διαβάσεις κανα ρημαδιασμένο βιβλίο ιστορίας; Ενα σοβαρό διπλωματικό πρόβλημα σε μια ευαίσθητη περιοχή δεν μπορεί να λυθεί με μαξιμαλιστικές κραυγές απο μπαλκόνια και παράθυρα, ή μήπως όχι;

Τα πανεπιστήμια που έβγαλες είναι εγκλωβισμένα απο ανίκανους δάσκαλους, διεφθαρμένους πολιτικούς,τον επαναστατημένο κανακάρη σου και την συλλογική υποκρισία της "συμβιβασμένης" γενιάς σου, αυτής του Πολυτεχνείου που απο τύψεις για τη συνενοχή της καταπίνει την βιαιότητα του φανατισμού και της αγραμματοσύνης ώς "νέους δημοκρατικούς αγώνες".

Το ασφαλιστικό καταρρέει εις βάρος της νέας γενιάς αλλά η συντεχνία -Κούλα μου, το συμφέρον σου- uber alles. Πάνδημο το Μητσοτακεϊκο εκλέγεται στην βουλή και εσύ Κούλα που το ψηφίζεις δηλώνεις αηδιασμένη απο την διαπλοκή.


Για όλα τα παραπάνω -να με συγχωρείς- αλλά δεν θέλω να πληρώσω απο τον μισθό μου την σύνταξή σου, δεν θέλω να ψηφίζεις εσύ τον πρωθυπουργό της χώρας μου, δεν θέλω να μείνεις εσυ και τα μεταμεσονύκτια τσιφτετέλια σου απέναντι απ το σπίτι μου. Δεν θέλω να ξαπλώσεις στο ιατρείο μου. Δεν θέλω να αναπνέω το τσιγάρο σου, το άρωμά σου και προπαντώς δεν θέλω να μου κάνεις ποτέ ξανά κήρυγμα για το τί είναι προοδευτικό ή δημοκρατικό ή αυτονόητο. Δεν θέλω εσύ με το μηχανάκι της ΑGΒ σου να διαλέγεις το μεσημεριανό πρόγραμμα στην τηλεόρασή μου. Το ξέρω οτι είσαι η πλειοψηφία και οτι αυτός που πρέπει να φύγει είμαι εγώ.Πριν όμως φύγω ένα μόνο θα σου πώ,

Ε,να πας να γαμηθείς Κούλα μου...